About Άλλοι τόποι

Η συνέχεια των ημερολογίων κρίσης με άλλα μέσα. Α blog mostly in Greek, by Markos Κarayannos. Για την αγάπη, τις τέχνες, την επανάσταση. For love, arts and revolution.

20151023_212511

Για την ώρα, αυτό είναι το τέλος αυτής της σελίδας, και του ‘εγχειρήματος’ πίσω από το ψευδώνυμο Μάρκος Καραγιάννος, ολόκληρου, ή μιας μορφής του αν προέκυψε κάτι από τα μέσα και τους λόγους που εκφράστηκε τα τελευταία πέντε χρόνια, μέσα από κείμενα, σελίδες, φωτογραφίες, κολάζ, ψηφιακά και σε χαρτί. Δεν υπάρχει άλλο ταύτιση με τα κείμενα και το ύφος. Δεν ήταν και τίποτα εξάλλου, ούτε και φιλοδοξούσε κάτι περισσότερο από το να εκφράσει και να προσθέσει κάτι στους πιο σημαντικούς αγώνες για την αξιοπρεπή ζωή και την ουτοπία, σε μια πολύ δύσκολη εποχή. Δε χρειάζεται να στηθεί και να παραταθεί καμία περσόνα του καλλιτέχνη, η οποία συχνά στο τέλος γίνεται ένα ομοίωμα που συντηρεί κάποια ύπαρξη αδειανή. Κι εξάλλου, το παιγνίδι και το πείραμα, καθώς και η απόσταση έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Δίχως να είμαστε μίζεροι ή πεσιμιστές, διατηρούμε την αρνητικότητα μας στα περισσότερα από όσα υπάρχουν σε αυτό τον κόσμο με τις μύριες αθλιότητες του σήμερα. Οι αρνητικές ευχές: η βύθιση και το τέλος της Ευρώπης, αυτού του άπληστου τέρατος, αυτού του άχαρου γοτθικού τείχους μια αχανής γραφειοκρατίας οικονομιστών και καριεριστών. Η καταστροφή του καπιταλισμού και η ανασύνθεση του κομμουνισμού, ενός κομμουνισμού αποκεντρωμένου, δημοκρατικού, για τη φύση, τα ζώα, τον άνθρωπο, της νιότης του κόσμου.

Θα τα ξαναπούμε.

Nobody died from contradictions

The

death of a social machine

has never been heralded                                     by a disharmony or a

dysfunction; on the contrary, social m

achines make a habit of feeding on

the contradictions               they give                 rise to,                                              

on the crises                                   they provoke, on the anxieties

they engender,

and on the infernal oper

ations they regenerate.

       Capitalism has

         learned this,

           and has

 

 

ceased      doubting itself, while

even

 

socialists have abandoned                                          belief in                     the possibility of                                     capitalism’s                            natural

death by attrition.    No one has ever

died from contradictions. And the

                   more it breaks down,

the more it schizophrenizes,

the better it works, the

                                       American way.

Deleuze and Guattari: Savages, barbarians, civilized men

20150528_001857

Το καλοκαίρι είναι πάντα Ανδρέας Εμπειρίκος (2)

Λόγο της επικαιρότητας του, αναδημοσιεύω (με μικρές, επίκαιρες αλλαγές) την ανάρτηση της 1/6/2014 εδώ:

Και του χρόνου με υγεία, καλό καλοκαίρι!

Λένινγκραντ, 26/12/1962 Το θεατρικό έργο του Γκριμπογιέντωφ είναι θαυμάσιο και παίζεται αριστοτεχνικά. Το χειροκρότησα με ενθουσιασμό, όπως όλοι. Κρίμα που δεν το είδε ούτε ο Θεοτοκάς, ούτε ο Σωσός, ούτε ο Τσαντανάσης, ο οποίος με μέθυσε το απόγευμα στον Οίκο των Συγγραφέων και δεν μπόρεσε να έλθη ύστερα από τον έμετo που έκαμε. Το πρωί πήγαμε στο Ινστιτούτο Σμόλνυ, το παλαιό οικοτροφείο των κοριτσιών της ρωσσικής αριστοκρατίας, από το οποίο ξεκίνησε η επανάστασις του 1917, και όπου έμενε και ηργάζετο τότε ο Λένιν. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης μου, ο Σωσός μου είπε: “σκέψου τι μουνί θα υπήρχε άλλοτε εδώ μέσα!” Εγώ του απάντησα: “Ναι, ναι, το σκέφτηκα κι εγώ προ ολίγου. Όλος ο αφρός και μάλιστα ο αφρός του αφρού!” Και λέγοντας γέμισε το στόμα μου σάλια…

(Aνδρέας Εμπειρίκος -Ταξίδι στη Ρωσσία, ημερολόγια και φωτογραφίες, Δεκέμβριος 1962, Εκδόσεις Άγρα)

(και δύο εξαιρετικά ντοκυμαντέρ(ς)):

 assets_LARGE_t_420_54229326  pegasus_LARGE_t_209761_106045611

_MG_1369