Στις εσχατιές του Κιτάυ-Γκόροδ

Είχε η Μόσχα μια σιγή

Παρά τις μηχανές στα έγκατα θηρίων

Κιτάυ Γκόροντ, Σολιάνκα, Ποκρόβκα, Τσίστυε Προύντι (ύστερα) στο σούρουπο, στα μαύρα

Να γλυστράει σα πνεύμα

-Πίσω, φώναζε Για να ξεχαστεί Σε άλλη γλώσσα

“Πίσω από άλλες” έδειξε αποχαιρετούσε

“Πίσω” έλεγε σε είχε καλέσει

Φώναζε το Κιτάυ Γκόροντ ολόκληρο Σε μια παράξενη συχνότητα από γκρίζα σύννεφα Και σκαλωσιές Το μαύρο του στόμα ήταν θύρες Και το απαγορευμένο μέρος μπροστά Έσβηνε ανέπαφο, δεν ήταν ακόμα πολλές οι μέρες Μέχρι τότε, μέχρι τότε, υπήρχαμε ακόμα

Ύστερα έφυγε, μονάχη με τη γειτονιά μου

*

Ήταν εκεί, σα ψάρι, χέλι, χελιδόνι “η ίδια” ρώτησε έπειτα έγνεψε

Κομμάτιαζε την πεζότητα, έφερε κατάφαση μαύρη

Ευθύς κρύφτηκε μείωσε για να ξεχαστεί από άλλες

Δεν είχε κρίνει κράταγε μόνο Όσα ήξερε τα έφερε στο πανοφόρι

Άφησε έπειτα τη φωτογραφία με το ευγενικό όνομα

Την ίδια που κράτησε στα φοβερά μέρη μακριά της Νόρρεμπρο, Νίσυρος, Αντρίνα, Άγιος Παύλος

Στις γερμανικές πέτρες τώρα θα κρυώνει

Στα φώτα της Ρωσίας κουρνιάζει σιγαλιά

20141005_102343

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s