Να αναγνωριστούν τα ‘λάθη’ του ΔΝΤ, ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας

Είναι καιρός να αναγνωριστούν τα εγκλήματα του κεφαλαίου, καταδεικνύοντας αρχικά τις εγκληματικές πράξεις του πολιτικού εκείνου τμήματος του κεφαλαίου σήμερα, αυτού που υπηρετεί τάχα την ‘ελεύθερη αγορά’, και που στην πραγματικότητα διεξάγει πόλεμο εναντίων των λαών εκείνων που οι διεφθαρμένες οικονομικές και πολιτικές του ελίτ, υπερχρεώνουν.

Να αναγνωριστούν ως αδίστακτοι, διεστραμμένοι γκάνγκστερ και απεχθείς εγκληματίες, οι ελεεινοί υπάλληλοι του ΔΝΤ και του χρηματοπιστωτικού συστήματος που έχουν επιβάλλει τη λογική του καπιταλισμού ως νόμο και ως αλήθεια στην υφήλιο, και να τιμωρηθούν όπως αξίζει σε εγκληματίες σε βάρος της ανθρωπότητας, με τον τρόπο που τιμωρήθηκαν κάποια από τα ναζιστικά κτήνη. Και να γίνει κοινή συνείδηση στην ανθρωπότητα ο σκοτεινός χαρακτήρας του σύγχρονου αυτού, οικονομιστικού φασισμού που σπέρνει δυστυχία, μιζέρια, αδικία, θάνατο, μηδενισμό και καταστροφή.

Πρέπει κάποτε να γονατίσουν τα κτήνη και να πληρώσουν. Η δικαιοσύνη πρέπει να είναι αδυσώπητη απέναντι τους. Πρέπει να στηθούν νέα δικαστήρια της Νυρεμβέργης, ίσως τα δικαστήρια της Αθήνας, με αναφορά τον τόπο που ξεκίνησαν τον οικονομικό πόλεμο στους λαούς της Ευρώπης τα καθάρματα, και να συρθούν εκεί δίχως ελαφρυντικά, οι γραφειοκράτες της μίζερης σημερινής ΕΕ, τα κτήνη του ΔΝΤ, μεγαλοτραπεζίτες, χρηματιστές, και ντόπιοι πολιτικοί.

Χρειάζεται να γραφτούν τα γεγονότα αυτά με μελανά γράμματα, για να θυμίζουν στις επόμενες γενεές, το πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος. Πρέπει όλοι αυτοί οι μεταλλαγμένοι οικονομιστές, να πάρουν τη θέση που τους αρμόζει, στα σκουπίδια της ιστορίας.

Πολλαπλασιασμένη αθλιότητα

Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Στην Ελλάδα βασιλεύει η ίδια αθλιότητα που βασίλευε και πριν την κρίση, αποθρασυνόμενη, αναγεννημένη, πιο αρπακτική, πιο άξεστη, πιο αναίσχυντη, πιο χυδαία.

Κυβερνούν τα ίδια κόμματα και οι ίδιοι άνθρωποι που κυβερνούν τα τελευταία τριάντα χρόνια, οι κύριοι υπεύθυνoι της χρεοκοπίας και της καταστροφής. Κυβερνούν ξανά, τοποθετώντας σε θέσεις ισχύος τους ακόμα χειρότερους, τους πιο στυγνούς, κοινούς απατεώνες και γνωστούς φασίστες, αναβαπτισμένους μέσα στον θόρυβο της εσχατολογίας περί εθνικής σωτηρίας, σε ένα μπερδεμένο τοπίο βαθιάς καταστροφής.

Η Ευρώπη, στην πιο αποκρουστική της μορφή, μπορεί να συνδιαλέγεται πια μόνο με τα πιο επαρχιώτικα και αναχρονιστικά στοιχεία της χώρας, με τους ανθρωπολογικούς τύπους-καρικατούρες που πάντα οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι πρώτοι λοιδορούσαν σε άλλες εποχές, κάνοντας το βολικό για την υπεροψία τους λάθος να τους ταυτίζουν με το σύνολο του Ελληνικού λαού.
Υπερασπίζονται τώρα τους αθλιότερους και όσα κάνουν, γιατί αυτοί είναι οι μόνοι που μπορούν να διατηρήσουν τη χώρα κάτω από την ιδεολογική, πολιτική και οικονομική ηγεμονία των πιο άθλιων στοιχείων της Ευρώπης, μιας Ευρώπης των βιομηχανιών, των τραπεζιτών, των γηραλέων συντηρητικών πολιτικών, και μιας προνομιούχας γραφειοκρατικής τάξης στις Βρυξέλλες και αλλού στην κεντρική Ευρώπη, που απαρτίζουν τη νεκροζώντανη μορφή της.

Καθεστωτικά ανθρωπάρια, υπουργοί, βουλευτές και δημοσιογράφοι, χρήσιμοι ηλίθιοι και αναλώσιμοι, ουρλιάζουν σε στημένες εκπομπές τηλεοπτικών καναλιών – που στηρίζουν την αθλιότητα με φανατισμό και σχεδιασμό, σε πόλεμο με την κοινωνία καθώς διακυβεύεται η ίδια τους η ύπαρξη, με σκοπό να αποχαυνώσουν έναν κουρασμένο και τρομοκρατημένο πληθυσμό (ποιός τα περίμενε όλα αυτά άραγε;) – με κάθε ευκαιρία ενάντια στην παραμικρή διαφωνία, σε μια άνευ προηγουμένου παράσταση μισαλλοδοξίας και σκοταδισμού, ώστε να καλύψουν τον παραλογισμό και τα εγκλήματα τους. Ντόπιοι ολιγάρχες καρπώνονται όλο και περισσότερα μέσα στο χάος που προκαλούν οι φανατικοί του σαμαρά και των απατεώνων του, διαλύοντας κάθε έννοια ορθού λόγου, αλήθειας, δικαιοσύνης, και φιλελευθερισμού ακόμα.

Σε στημένες συγκυρίες, μπανάλ και απόλυτα προβλέψιμες παίζουν παιχνίδια εντυπώσεων, με τη στήριξη όσων φανερά δουλεύουν για ανώτερα από τους ίδιους, ιδιοτελή συμφέροντα, εκφράζοντας ισχύ μόνο στους ανήμπορους. Κύρηξαν τάχα επιτυχίες με ανόητες εκφράσεις που ούτε οι ίδιοι καταλαβαίνουν (πρωτογενές πλεόνασμα και παρόμοιες ευφάνταστες ανοησίες των οικονομιστών) πριν από τις εκλογές, και βρυκόλακες της τρόικας – και από κοντά τέρατα σα τη μέρκελ – που αδιαφορούν για το λαό της χώρας μας, ανακοινώνουν στήριξη στην κουστωδία τους. Πολλοί θα το χάψουν, έστω και αν η πραγματικότητα διαψεύδει όλα τα γελοία αυτά ψέμματα.

Οι γκάνγκστερ του διεθνούς κεφαλαίου (ΔΝΤ, ΕΚΤ κτλ), μπορούν να συνσταυλίζονται μόνο με τους πιο άθλιους, άθλιοί όντας και οι ίδιοι, οι άθλιοι να διοικούν τα πάντα δίχως να λογοδοτούν, δίχως να τιμωρούνται. Αυτοί που με επαρχιώτικη έπαρση επαίρονται ότι εκπροσωπούν τάχα την Ευρώπη στο εσωτερικό της χώρας, είναι ότι πιο τριτοκοσμικό έχει να επιδείξει η χώρα. Οι έννοιες πέφτουν και ακυρώνονται βροχή σα προπαγάνδα, σε ένα αέναο παιχνίδι εντυπώσεων, αλλεπάλληλων σοκ, έχοντας χάσει τη σημασία τους. Τι σημαίνει άραγε Ευρώπη, όταν ξεστομίζεται σα βρισιά, στις άναρθρες κραυγές κάποιου ‘άδωνι’ γεωργιάδη, γνωστού αρριβίστα και φασίστα; Τι σημαίνει άραγε πατρίδα, όταν όλα ξεπουλιούνται με τους χειρότερους όρους ανεπιστρεπτί, όταν οι κάτοικοι μεταναστεύουν, μαθαίνουν να μισούν, πεθαίνουν, όταν η χώρα γίνεται αποκρουστική;

Αυτή όμως είναι η αποκρουστική όψη της Ευρώπης, η Ευρώπη του κεφαλαίου, του φασισμού, της παρηκμασμένης μπουρζουαζίας, της συντήρησης, του θανάτου. Κάποιοι από εμάς ξέρουμε όμως και την Ευρώπη των δικαιωμάτων, των επαναστάσεων, της τέχνης, της αλληλεγγύης. Και θα πολεμήσουμε γι’ αυτήν ενάντια στο μηδενισμό και στο σκότος των φασιστών και των ζόμπι του κεφαλαίου. Στην πραγματικότητα, όπως οι ναζί πριν από αυτούς, θέλουν να σβήσουν το έτος 1789 που εξάλλου έμεινε ημιτελές, όπως και το 1871 ή το 1968. Nα μην τους περάσει.

Μερικά δείγματα κάποιων που αυτοπλασάρονται ως ντόπιοι ‘ευρωπαίοι’ (τίποτα δεν έχει αλλάξει, τα ίδια προς το χειρότερο):

ταμήλος: http://www.trikaladay.gr/newsArticle.aspx?ID=15353&UICulture=el-GR

γεωργιάδης σήμερα, εκτός ελέγχου μην αντέχοντας τη διαφωνία, γνήσιος φασίστας:

http://www.youtube.com/watch?v=2THVstmFrCo

όπως τον ξέρουμε κι από τη τρύπα που ξεπήδησε, την ιδιωτική τηλεόραση στα χειρότερα της, με τον ίδιο στο ρόλο του πραγματικού του επαγγέλματος: του τηλεπλασιέ αντισημιτικών, φασιστικών βιβλίων:

http://www.youtube.com/watch?v=nPFulDvwCAE

“Διεκδικήστε ένα ψυγειοκαταψύκτη”

ένα από τα πιο πρόσφατα δείγματα της φασίζουσας κυβερνητικής/νεοφιλελεύθερης μισαλλοδοξίας: κάποιος νεοδημοκράτης ονόματι ντινόπουλος να δίνει ρεσιτάλ χυδαιότητας (που αλλού;) στην τηλεόραση:


Ας κρατήσουμε την εικόνα του τρελού στην ταινία 1900 του Μπερτολούτσι: του τρελού πλάνητα που παίρνει την ευθύνη για το φασιστικό έγκλημα (τη δολοφονία ενός παιδιού από τον φουσκωμένο από εξουσία, μελανοχίτωνα), που οι μελανοχίτωνες πάνε να φορτώσουν στον εργάτη.
Αφού ξανασυνατηθούν με τον εργάτη που έσωσε, κι εκείνος τον ευχαριστήσει, όσο ο τρελός απομακρύνεται σε ένα χλωμό σκηνικό, που θυμίζει κατάδυση σε μια παρατεταμένη νύχτα, του φωνάζει ρητορικά:

1900

“Που είναι ο σοσιαλισμός;”

Μαδρίτη (στην Ισπανία, στην Ισπανία)

_NO_PA~1  _MG_4543

Oι σφαίρες αποτυπωμένες στο γρανίτη. Όσο πιο σκληρή η επιφάνεια, τόσο πιο ανεξίτηλα τα ίχνη, τόσο πιο κοντινός ο χρόνος.

Η Μαδρίτη δεν είναι Βαρκελώνη. Εδώ, η ιστορία δεν είναι πλήρως σβησμένη, για τις διασκεδάσεις των τουριστών.

Ατέλειωτες μικρές πλατείες. Σε μια στροφή, ένα άγαλμα του Λόρκα με ένα περιστέρι. To βράδυ, κρύο. Όλες οι ηλικίες, το βράδυ ανταμώνουν.

Εδώ η αξιοπρέπεια δεν έχει θυσιαστεί για εξιλασμό των σύγχρονων τυρράνων. Όχι πως έχει η Ευρώπη καμιά ιδιαίτερη σημασία πια. Πολλά έχουν έχουν αρχίσει να ξεκαθαρίζουν.

_MG_4545

Mίλτος Σχατούρης – Batir des chateaux en Espagne

στον Roger Milliex

Εδώ και σαράντα χρόνια

ο θάνατος στέκει πλάι μου

είναι μι’ ασπροντυμένη κοπέλα

κάθε μέρα μού ζυμώνει το ψωμί

μαντάρει τις κάλτσες

πού και πού ρίχνει μια κρυφή ματιάκαι με κοιτάζει.

Κι εγώ γράφω κόκκινους στίχους

χτίζω γκρεμίζω πύργουςστην Ισπανία

και περνάνε χρόνια και χρόνια

ασπρίζουν τα μαλλιά της κοπέλας

ασπρίζουν τα μαλλιά του θανάτου

κάθε μέρα μού ζυμώνει το ψωμίμαντάρει τις κάλτσες

κι όλο ρίχνει κλεφτές ματιές

ματιές απορημένεςσε μένα

που ατάραχος πάντα χτίζω

γκρεμίζω πύργους

στην Ισπανία.