ΓΑΠ – νεοταβέρνες

Πιστεύω ότι το όραμα του ΓΑΠ, τώρα που περνάει ο καιρός και η παρουσία του στα δημόσια πράγματα της Ελλάδας μπορεί να αποτιμηθεί με νηφαλιότητα και ψυχραιμία, μπορεί καλύτερα να αποκρυσταλλωθεί στην αισθητική (και γιατί όχι, στο θεσμό) της νέο-ταβέρνας και του νέο-μπακάλικου.

 

(Οι ομοιότητες είναι ξεκάθαρες)

Μιλάμε για μια Ελλάδα μοντέρνα και συγχρόνως παραδοσιακή. Απαλλαγμένη από τη βλαχιά, το κιτς και τη βρωμιά, μα με τα ωραία προϊόντα, τις νόστιμες γεύσεις, το μεράκι των ανθρώπων, τη φιλοξενία, τη ζεστασιά, το φιλότιμο, και τόσες άλλες αρετές που αποτελούν εξαγώγιμα προϊόντα (στ’ αλήθεια, ανεξάντλητο, εξαγώγιμο κεφάλαιο!) αυτού του τόπου.

 

Αυτό ήταν εξάλλου και το πραγματικό νόημα της ιδεολογίας της “Δανίας του Νότου”. Η μίνιμαλ, καθαρή, λευκή Σκανδιναβική αισθητική δημιουργικά προσαρμοσμένη στο Μεσογειακό (μας) πλαίσιο.

Μόνο έτσι θα ένιωθε ο ξένος που θα επισκέπτονταν τη χώρα μας για να κάνει τις διακοπές του σα στο σπίτι του και μόνο έτσι θα μας αναγνώριζε ως Ευρωπαίους. Αν γινόμασταν έτσι, ελεύθεροι πια από τα βάρη και τις ασχήμιες του παρελθόντος, θα μπορούσαμε να συναναστρεφόμαστε με τους άλλους Ευρωπαίους σα μια οικογένεια και όχι σα φτωχοί συγγενείς.

Δυστυχώς όμως, το όραμα του Γιώργου Α. Παπανδρέου σκόνταψε στον καθυστερημένο αυτό λαό.

Κάποιοι όμως τον κατάλαβαν. Αν μη τι άλλο υπάρχει και ο Θάνος Τζήμερας, ο Στέλιος Ράμφος ή και ο Peter  Economidis, και όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, ο ΓΑΠ θα επιστρέψει και αυτός, νικητής όπως και οι προηγούμενοι του.

Το σίγουρο είναι ότι τόσο η νεοταβέρνα, όσο και το νεόμπακάλικο συστήνονται σε όλη τη χώρα, δίνοντας σε αρκετό κόσμο αυτό που θέλει, την αλλαγή που θέλει.

υ.γ. Κάποια συγκινητικά στιγμιότυπα του πρόσφατου παρελθόντος:

(2013: Συμβολική δενδοφύτευση στο ηρωικό πάρκο Γκέζι της Ιστανμπούλ, δηλώνοντας την αμέριστη συμπαράσταση του ιδίου και της Σοσιαλιστικούς Διεθνούς, απέναντι στους διαδηλωτές, καταγγέλοντας συγχρόνως την θηριώδη κρατική καταστολή του τουρκικού κράτους. Προσοχή στη γλάστρα που φυτεύεται μαζί με το δέντρο, προφανώς για τις ανάγκες μετά της φωτογράφισης).

(2011: στιγμές από το Κίνημα Αγανακτισμένων στη πλατεία Συντάγματος, επί κυβέρνησης ΓΑΠ. Διαφορετική περίπτωση αυτή όμως, κάθε ομοιότητα με τις κινητοποιήσεις στο Γκέζι, συμπτωματική, μη χάνουμε το δέντρο για το δάσος).

Advertisements

One thought on “ΓΑΠ – νεοταβέρνες

  1. Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με αφορμή την συγκεκριμένη καταχώρηση για τη σχέση του ΓΑΠ με τις νέο-ταβέρνες:

    Έφη Σπούργω πολύ μπροστά.και ο ΓΑΠ και το νεομπακάλικο.

    Markos Krns Ευρώπη ρε

    Έφη Σπούργω ατ λαστ!

    Paraskeuas Aspasios Tsiknopemptis εμένα μου αρέσει αρκετά, οι πιο ενοχλημένοι από αυτή την πλευρά του ΓΑΠ είναι κάτι σκυλάδες και φαήλοι. και η προβαλλόμενη ευαισθησία του για το περιβάλλον επίσης έγινε αντικείμενο κοροϊδίας, πράγμα με το οποίο επίσης δε συμφωνώ. δεν ξέρω όμως αν τα εννοούσε ή απλώς τα έλεγε.
    το κύριο πρόβλημά του είναι ότι συμπεριφέρθηκε σαν ανερμάτιστος ως αρχηγός κράτους στη διαχείριση της κρίσης και ότι ήθελε ουσιαστικά να φέρει τα τρισκατάρατα που θέλει και ο τωρινός, δηλ. ελαστικές σχέσεις εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις κλπ. το πιο αποδεκτό πράγμα που είχε ήταν αυτή η λιτή lounge αισθητική.
    ξέρω ότι θα διαφωνήσετε..

    Markos Krns Η συγκεκριμένη αισθητική από μόνη της καλή είναι (βέβαια κι αυτό θέμα υποκειμενικού γούστου είναι). Το πρόβλημα είναι όταν ντρέπεσαι γι’ αυτό που θεωρείς ότι είναι οι άλλοι (στη προκειμένη περίπτωση “οι Έλληνες”), επειδή δεν πιάνουν τα στάνταρ σου (κάποιας “Ευρώπης”). Ο ΓΑΠ φέρθηκε σχεδόν σαν αποικιοκράτης, σαν οριενταλιστής απέναντι στο λαό της Ελλάδας, εκφράζοντας το κόμπλεξ του ανθρώπου που έχει φάει πρόλογο από την Εύρωπη (στα πιο επιφανειακά της στοιχεία) και πασχίζει να το παίξει ακόμα πιο Ευρωπαίος μήπως και γίνει αποδεκτός. Δε θέλω να το ψυχολογικοποιώ το θέμα, αλλά όταν λοιδωρείς με τόσο χυδαίο τρόπο όσους εκπροσωπείς, δείχνει αν μη τι άλλο υποτακτικότητα. Και σε τελική, μια χώρα δε μπορεί να λειτουργεί σα κατάστημα για να πουλάει στους τουρίστες. Στα παλιά μας τα παπούτσια οι τουρίστες.

    Έφη Σπούργω μην το ακούσει το τελευταίο η Μάγια Τσόκλη

    Markos Krns Πάντως ο εστιασμός του τρολλοκειμένου στο αισθητικό μέρος, θέλει κυρίως να δείξει τη ρηχότητα με την οποία αντιμετωπίστηκαν μια σειρά από ζητήματα που αφορούν τα αδιέξοδα της νεοελληνικής κοινωνίας προ κρίσης. Φυσικά οι φαήλοι κτλ είναι αποκρουστικοί και εκφράζουν ότι πιο σιχαμερό έχει η χώρα αυτή μαζί με τους ναζίστές, αλλά αναδύθηκαν ως παρωδίες του “νέου” μέσα από τις ανοησίες και τις επιφανειακότητες τύπων ΓΑΠ (που πρέπει να ήταν πέρα για πέρα ηλίθιος).

    Έφη Σπούργω η νεοταβέρνα είναι η επιτομή του επαρχιωτισμού,μην τυχόν και καταλάβει ο περίγυρος μας πόσο χωριάταροι είμαστε.ένας βαθύς κομπλεξισμός.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s