Στο Ντουμπρόβνικ με τον Άρη το Σπηλιωτόπουλο

Και να σου εκεί που περπατούσα στο παλιό λιμάνι, πίσω από τον τελευταίο πύργο των τειχών του Ντουμπρόβνικ για ν’ αγναντέψω τα κύματα που έσκαγαν στον κυματοθραύστη και το νησί απέναντι, έσκασε απέναντι μου μια θολά γνώριμη φάτσα, από αυτές που έχεις βομβαρδιστεί μέσω τηλεόρασης παρά τη θέληση σου. Ήταν ο Άρης Σπηλιωτόπουλος με την παρέα του, κάτι μεσόκοποι όλοι τους, σα γονείς συμμαθητών σε εποχές κοινωνικής ειρήνης. Βγάζανε μαζί φωτογραφίες, ο ένας τον άλλο: βγάλε με και μια με τον Άρη, είπε η γυναίκα της παρέας. Ο άλλος κράτησε το άη παντ σα κορνίζα ή σα καθρέπτη, όσο ο Άρης του έδινε οδηγίες χρήσης. Για ποιό λόγο έπρεπε να τον αναγνωρίζω; Ενώ δεν θα ακούσουμε ποτέ τίποτα για ανθρώπους που πραγματικά αξίζουν.

_MG_4137

Κάζουαλ ο Άρης παρά τα γκρίζα μαλλιά, τα είχε σε ατημέλητο στυλ, χιπστεράδικο. Σπορ ντύσιμο, τσάντα φάκελος περασμένη χιαστή, ένας αιώνιος οννεδίτης, από τους πιο μαλακούς του είδους, αυτούς με ευαισθησίες (για τον εαυτό τους). Να ήταν άραγε εδώ για δουλειές, για ξεκούραση; Για μια ποστ καλοκαιρινή ανεμελιά;

Η κρίση πάντως έμοιαζε να μην τον έχει πτοήσει στο ελάχιστο. Όλοι φταίγαμε εξάλλου, το είχε πει κι ο ίδιος σε στιγμές αυτοκριτικής και σύνεσης, από εκείνες που αφθονούσαν στην τηλεόραση. Όλοι μαζί όμως δεν είχαμε πάει στο Ντουμπρόβνικ για ψάρι, και οι περισσότεροι δεν θα φτάσουν ποτέ ως εκεί.
Όπως και να έχει, μόνο ο χρόνος έμοιαζε να είχε αφήσει το στίγμα του σε αυτό το αιώνιο παιδί, έναν άνθρωπο που η δουλειά δεν δάμασε ποτέ γιατί δεν δούλεψε ποτέ. Εκτός της πολιτικής είχε γράψει και ποιήματα σαν τον Τηλέμαχο Χυτήρη ή τον Μπογδάνο. Ο άνθρωπος που είχε χρεώσει στο δημόσιο το ακριβό φετίχ του με πάμπολλες γραβάτες και κοστούμια. Ένας άνθρωπος διακοσμητικός, επέπλεε σα φελλός για να μπορεί ο περίγυρος του να βγαίνει φωτογραφίες μαζί του. Αυτό ήταν το στάνταρ τους, οι άλλοι όλοι είτε σκηνικό είτε ανύπαρκτοι. Αυτός είναι ο κοσμοπολιτισμός τους, αυτή και η ποιότητα τους: να μιλάνε (κακά) αγγλικά, να κάνουν ψώνια σε Ευρωπαϊκά κέντρα, να ντύνονται σπορ. Εκεί πάνε τα λεφτά που απομυζεί η κρίση τους, να ταΐζουν φελλούς σαν τον Άρη Σπιλιωτόπουλο και να διατηρούν ένα τρόπο ζωής με οποιοδήποτε κόστος για τους άλλους.

_MG_4140

Ένας φελλός ο Άρης Σπηλιωτόπουλος, εμφανίζεται εκεί που δεν τον περιμένεις σαν μια μονίμως ανοιχτή τηλεόραση που υπάρχει σε κάθε δρόμο από όπου και αν περάσεις. Η δυσάρεστη παρουσία του ανανεώνει το ραντεβού μαζί σου θέλεις δε θέλεις και πάλι σε κάποια τηλεόραση και ακόμα χειρότερα, σε όσα αυτός εκπροσωπεί, τα οποία έχουν αλυσοδέσει τη ζωή μας. Υπάρχουν βεβαίως και χειρότεροι από αυτόν την σήμερον, βδέλλες που τέτοιοι ελαφροί, πανάλαφροι μηδενιστές σαν τον Άρη το Σπηλιωτόπουλο κατάφεραν να μεθοδεύσουν: θα μπορούσα να είχα πετύχει τον Άδωνη Γεωργιάδη, τον Φαύλο Κρεμμυδιώτη ή τον Θάνο το Τζήμερα… και ακόμα χειρότερα, ανθρωποειδή που σιχαίνομαι ακόμα και να τα αναφέρω. Σα να πατάς σκατά ένα πράγμα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι λεφτά δεν θα πάρεις -θα σου τα πάρουν πάλι, πατήσεις δεν πατήσεις. Παρά την οργή όμως μπροστά στην πρόκληση που αποτελούν αυτές οι καρικατούρες, δεν ξεμπερδεύει κανείς εύκολα με τη δικτατορία αυτών, όπως ξεμπερδεύει όταν πατάει σκατά. Μαζί τους είναι σα να πατάς κινούμενη άμμο. Στην πραγματικότητα είσαι ήδη μέσα μέχρι να το συνειδητοποιήσεις ότι εκεί ήσουν πάντα λόγω αυτών.

Υ.Γ. Αργά το βράδυ στην πλατεία είδα την κουστωδία του Άρη ντυμένη με κοστούμια, όπως στην τηλεόραση. Καθόταν σε κάποιο εστιατόριο και κουβέντιαζαν, αυτός και άλλοι νεοδημοκράτες, ο Στυλιανίδης και κάτι άλλες φάτσες σα μαλάκια θαλάσσης, όλοι γνωστοί από την τηλεόραση, τέρατα σοβαρότητας και πατριωτισμού, σα τσούρμο μαφιόζων. Κάτι μάλλον θα ετοίμαζαν, κάποια σωτηρία (ξέρουμε για ποιούς) τελικά για δουλειά ήταν ο άνθρωπος (παρότι η ντροπή δεν είναι δουλειά).

Advertisements

2 thoughts on “Στο Ντουμπρόβνικ με τον Άρη το Σπηλιωτόπουλο

  1. φίλε διαφωνώ. ο Άρης είναι φυσικός φίλος και σύμμαχος. θα εξηγήσω. ένας τρυφηλός γαλάζιος είναι ενάντιος στη νέα υπερεντατικοποίηση όπως και ο ερυθρός μαχητικός ουμανιστής. στην ανεμελιά του κρύβει κάτι το εμβρυωδώς ανατρεπτικό σε σχέση με το πατριωτικό καπιταλιστικό ιδεώδες που μας θέλει ανασφαλείς και καταϊδρωμένους. άλλωστε, στην όμορφη Ελλάδα, ποτέ δε θα επικρατήσει απόλυτα το μπλε ή το κόκκινο ως κοσμοθεωρία, θα είμαστε αιώνια καταραμένοι να αναζητούμε κάποια δυσεύρετη απόχρωση του ροζ (προσωπικά αγαπημένο χρώμα για άλλους λόγους). άρα, καλό είναι να συνομιλούμε με κάποια φιλειρηνικά στρουμφάκια, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συνεννόησης. όταν χτυπάς έναν Άρη, γεμίζεις τον τόπο Φαήλους, κάνεις το γαλάζιο μπλε σκούρο ή και μαύρο. άλλωστε, ο τρυφηλός Άρης είναι κατά μία έννοια συγκινητικός στην προσπάθειά του να γίνει εναλλακτικός, πολεμώντας το γήρας και με πολιτιστικά μέσα, εκτός από μέικ απ. Τέλος, ένας άνδρας που έχει χρόνο να επιμελείται τα φρύδια του δε συνιστά απειλή για κανέναν, εκτός από τις τρίχες των φρυδιών του. να μη σου εμπνέει φόβο, ούτε αποστροφή. ο μόνος κίνδυνος είναι να μην του μοιάσεις και αυτόν τον έχεις ξεπεράσει!

    • Λες; Σίγουρα δεν είναι Φαήλος από κάθε άποψη, από την άλλη σιγανοπαπαδιά είναι κι αυτός. Ο Σπηλιωτόπουλος νομίζω εκφράζει την Ελλάδα των δύο περασμένων δεκαετιών, προ κρίσης δλδ, ψευτόανάπτυξης κτλ. Δεν αντέχω αυτή τη γιαπίλα και τη ρηχότητα, ιδίως όταν πάνε κάτι τέτοιοι πιο μαλακοί δεξιοί να πείσουν τον κόσμο ότι φταίει. Το τι κάνει στην προσωπική του ζωή βέβαιως δεν αφορά κανένα ούτε το στυλ που επιλέγει. Σχολιάζω κάποια εξωτερικά στοιχεία του στο παραπάνω κείμενο, πιο πολύ για να τη σπάσω σε φανταστικούς αναγνώστες που μένουν στην επιφάνεια της πραγματικότητας και μόνο και δεν έχουν λεξιλόγια ή δυνατότητα ανάλυσης. Σε κάποιο βαθμό ο Σπηλιωτόπουλος εκπροσωπεί αυτή την επιφανειακότητα, αυτό το τίποτα που έχει εκθρέψει τα τέρατα που μας καταδυναστεύουν.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s