Αιχμάλωτος στο Μαρίενμπαντ για τέσσερα χρόνια

(Παλιό – για την ακρίβεια: 1+3 χρόνια, με 2 χρόνια αναστολή στο ενδιάμεσο) – το Μάριενμπαντ δεν υπήρξε ποτέ, όπως γνωρίζαμε άλλωστε

Μια εποχή ανάμεσα σε άλλες
Μια εποχή που τρέχαμε
ξεκίνησε εκεί, μόνος στους ίδιους διαδρόμους, σε ήσυχα δωμάτια που έπνιγαν ήχους, σε αδιάφορους ανθρώπους κι αδιάφορες συζητήσεις ενώ λαβύρινθοι, ολοκαυτώματα
Mια όμορφη γυναίκα, τα σωστά λόγια στους ίδιους μονότονους διαδρόμους, ανάμεσα σε αδιάφορες συζητήσεις, ένα μέλλον μπαρόκ υποσχέσεις
δεν μπορεί να μη θυμάσαι
-laissez moi!

L’ object petit a

ο έρωτας μοιάζει για τότε ακόμα πληγή (ακόμα;!)
Είναι γραμμένος λογικά: εκείνο που πρέπει, καθώς «έτσι» ήταν το πράγμα
Όμως (but -however) στη φαντασία εκείνης, εκείνη πάντα φοράει το λευκό της φόρεμα και μιλά ελπιδοφόρα
Κι ευθείς, δρεπανoφόρα άρματα περνάν, στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου (Άσιμος, ναι), στα όρια ξανά, γινόμαστε εμείς το συμβάν που πάντα περιμέναμε
– τόσο μικρό στ’ αλήθεια.

Όπως τότε, στο Μαρίενμπαντ, όταν το είδαμε ένα Μάρτη
του τελευταίου χρόνου της αθωότητας

το τέλος που δεν ήρθε διέψευσε τα μεγέθη, η ζωή όμως δεν είναι κινηματογράφος.

Ενώ εκείνη πια φοράει το μαύρο φόρεμα, στο νου μου πάντα φορούσε το λευκό
Κι έχει πια την όψη της λήθης, όπως εκφράζεται, επιθετικά, στρατηγικά, όπως και τότε που ξεχνούσα τις στιγμές εκείνες, γιατί την προτιμούσα με τα λευκά, έστω κι αν έρχοταν πάντα με τα μαύρα, γνωρίζοντας τις αδυναμίες μου στο μαύρο, στο λευκό
διάολε, ιδέα δεν έχω κι ούτε και τότε είχα

Πάντα νόμιζα ότι είχα χρόνο

– ο ανολοκλήρωτος, ναι, ο πιο μεγάλος

Και τώρα έγινε πάλι παιδί, σιάχνει πύργους με άμμο και μαζεύει χαλίκια κοχύλια και προσμένει να γυρίσει ξανά το καράβι η αγάπη
Έκανε την αγάπη του καράβι και την κατευόδωσε στις τρεις θάλασσες
(Mίλτος Σαχτούρης, οι τρεις εραστές)

Αυτά δεν ειπώθηκαν εκεί (και άλλα).
Έπρεπε πρώτα να συμβούν εκείνα όμως
είναι μια απόσταση που πρέπει για να φτάσεις εδώ, στο ξανά.
Τα άλλα θα μείνουν εκεί, σε ένα κλειστό δωμάτιο, σε κάποιο ξερονήσι ιδανικό – ιδίως τώρα που εξορθολογίστηκαν – διάολε, ούτε στη φαντασία ησυχία από την πεζότητα – αρμονικά, δείκτες για πολλές κατευθύνσεις

Αυτά ήταν τότε τα προβλήματα, τέτοιες οι πτήσεις, αυτές οι διαδρομές, αυτές οι αναζητήσεις (τι χρειάζεται άραγε ο άνθρωπος; Τώρα πάλι δεν ξέρω, τότε όμως ήξερα, έστω κι αν δεν το ζήτησε –

μόνος σου τα έκανες όλα, ανόητε!

τι χρειάζεται ο άνθρωπος;

-Σίγουρα όχι εκείνη

κι εμείς θα μείνουμε πια κι εμείς δε θα μάθουμε ποτέ κι εμείς στη σπάνη

κι εμείς αυτιά βουλωμένα με κερί, ακροβολισμένοι στις τροχιές της, να σταματήσουν τα τραγούδια της, οι διάλογοι που ποτέ της δεν έκανε
μακριά από τις σιωπές της

Επιτέλους!

Μακριά

 

μαριενμπαντ

Advertisements

One thought on “Αιχμάλωτος στο Μαρίενμπαντ για τέσσερα χρόνια

  1. Ο ανολοκλήρωτος ο πιο μεγάλος
    Η παρτίδα που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ
    και η βασίλισα στέκει ακόμα εκεί, μετέωρη στο μαύρο τετράγωνο φορώντας το λευκό της φόρεμα
    (ή ίσως το αντίθετο, είμαι μακριά πια δε θέλω να θυμάμαι αναλογίες)
    Η παρτίδα με τα ελαττωματικά
    και εμείς πάμε πάλι στην αρχή
    για διόρθωση – λήθη το λένε ή μνήμη?-
    μπας και αυτή τη φορά σώσουμε κάτι
    από τον άλλον
    ή δώσουμε κάτι από εμάς
    Μια φορά έστω,
    αντί να μπούμε εμείς στο πλοίο
    να μπορούσε να φύγει το νησί
    να μας αφήσει πίσω
    για
    πάντα
    στο
    Μαρίενμπαντ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s